ένα χάδι

Κάθε πρωί πηγαίνω στο δωμάτιο της κόρης μου και την ξυπνάω και πάντα την απολαμβάνω αυτή τη στιγμή γιατί είναι γλυκειά , ζουμερή , τρυφερή , χαδιάρα ... 

Μου αρέσει που κουρνιάζει στην αγκαλιά μου και της χαϊδεύω την πλάτη , τα χέρια , το πρόσωπο και μιλάμε 

Λέμε τι όνειρο είδαμε , τι θα κάνουμε μέσα στην ημέρα ... 

Προχτές μου είπε ότι της αρέσει πολύ που της χαϊδεύω την πλάτη και με ρώτησε αν μου αρέσει κι εμένα . Της απάντησα ότι όταν ήμουν μικρή μου άρεσε κι εμένα πολύ και ότι συνεχίζει να μου αρέσει . 

"Εγώ έχω εσένα να μου χαϊδεύεις την πλάτη μανούλα ... εσύ ποιόν έχεις ?"

"Κανέναν παιδί μου "... δεν κατάλαβα εκείνη την ώρα αν και πόσο βαρύ ήταν αυτό που είπα ... το κατάλαβα αμέσως μετά όταν σηκώθηκε και ήρθε με το μικρό χεράκι της και μου χάιδεψε την πλάτη ...

'Ελιωσα .... κρατήθηκα να μη δακρύσω 

Πόση γλύκα ένιωσα , πόση ευγνωμοσύνη που ζω αυτές τις στιγμές ....

Το λουκουμάκι μου πήγε να μου αγγίξει τις "πληγές" , να με μαλακώσει ... είχα ξεχάσει πώς είναι ένα χάδι , πόση ζεστασιά και ευχαρίστηση έχει μέσα του 

Κάποτε νόμιζα ότι η ευτυχία είναι κάτι μεγάλο , κάτι υπερβολικό , κάτι που μπορεί να σε πλακώσει και να μη μπορείς να αναπνεύσεις καν ... 

Λάθος !! Η ευτυχία κυκλοφορεί παντού και πάντα σε μικρές δόσεις ... είναι παντού , χωράει παντού , δεν κοιμάται ποτέ και δε χρειάζεται να τη δεις ... αρκεί να τη νιώσεις 

Αρκεί ένα μικρό άγγιγμα και ένα χαμόγελο , το θρόισμα των φύλλων μαζί με το πρώτο ψυχρό αεράκι , η μυρωδιά της βροχής , τα τζιτζίκια το μεσημέρι που μου θυμίζουν τα παιδικά μου καλοκαίρια , η τραγουδιστή ανάσα της κόρης μου τα βράδια που κοιμάται , το χεράκι της που μου χάιδεψε την πλάτη .... όλα αυτά είναι ευτυχία 

όλα αυτά είναι ζωή .....