Σκέφτηκα να κάνω λίγη ησυχία . Όταν κάνει ησυχία έξω σου , ησυχάζεις και μέσα σου ...
Χαμήλωσα τα φώτα και κάθησα να κάνω παρέα με τις σκέψεις μου ...
Είμαι εγώ παρέα με εμένα - δε χρειάζεται να είμαι καλοντυμένη , περιποιημένη , προσαρμοσμένη σε ένα περιβάλλον ή "κάπως".
Είμαι εγώ και απόψε νιώθω μόνη μου .
Θα ένιωθα μόνη με όλες τις παρέες του κόσμου.
Μου λείπουν οι δικοί μου που είναι μακρυά , μου λείπει η κόρη μου που είναι απόψε με τον πατέρα της , μου λείπουν οι φίλοι μου γιατί επέλεξα να μου λείψουν απόψε ...
Μα , πάνω από όλα μου λείπει το να είμαι κάποιες μικρές στιγμούλες αδύναμη... το να λέω ναι και να αφήνομαι , το να εμπιστευτώ κ να κλείσω τα μάτια , το να αφήσω κάποιον άλλο να οδηγήσει...
Έχω σταθεί απέναντι σε ό,τι έχω συναντήσει στο δρόμο μου ... έχω αντισταθεί , έχω παλέψει , έχω πονέσει , έχω κλάψει , έχω υποτιμήσει , έχω δραματοποιήσει , έχω υπερβάλλει , έχω γελάσει , έχω παραδοθεί σε χαρά , σε λύπη , σε σοκ , σε νίκες , ήττες ....
Έχω απογοητευτεί , έχω παραιτηθεί , έχω ρισκάρει ...
Έμαθα να παρέχω ασφάλεια , να είμαι δυνατή , να φροντίζω , να ελπίζω
Δεν έχω μάθει ακόμα πώς να μπαίνω μέσα σε μία αγκαλιά ...
Δε χωράω
Είμαι μεγάλη
Είμαι ψηλή , είμαι χοντρή , είμαι αδέξια , είμαι δυνατή ... πού να χωρέσω ? πώς να χωρέσω ?
Κι αν δε μπορέσω ? Κι αν τη ζητήσω και γελάσουν μαζί μου ?
Κι αν θέλω κι άλλο κ μείνω στο κενό ?
Θέλω να γίνω μικρή - τόση δα - να μπω σε μία αγκαλιά ... να μείνω εκεί....
Με πήρε η φίλη μου να μου πει πόσο ζηλεύει που είμαι στον καναπέ με τη φόρμα κ πόσο κουρασμένη είναι , αλλά -γαμώτο- βγαίνει με τον άντρα της να πάνε για ποτό κ δεν ξέρω κι εγώ για τι άλλο ... πόσο ζήλεψα
κ με άκουσα να της λέω ότι μακάρι να είχα κι εγώ τον άντρα μου , να περνούσα καλά μαζί του κ θα παρατούσα τους καναπέδες όλου του κόσμου ...
Συνήθως δεν είμαι τόσο άμεσα ειλικρινής
Έτσι ένιωσα όμως ....
Ζήλεια , λύπη , πόνο
Μέχρι κι εμένα κοντεύω να πείσω μερικές στιγμές ότι είμαι αυτάρκης κ δεν έχω ανάγκη τίποτα ...
Πόσο ψέμα είναι αυτό ....
Χαμήλωσα τα φώτα και κάθησα να κάνω παρέα με τις σκέψεις μου ...
Είμαι εγώ παρέα με εμένα - δε χρειάζεται να είμαι καλοντυμένη , περιποιημένη , προσαρμοσμένη σε ένα περιβάλλον ή "κάπως".
Είμαι εγώ και απόψε νιώθω μόνη μου .
Θα ένιωθα μόνη με όλες τις παρέες του κόσμου.
Μου λείπουν οι δικοί μου που είναι μακρυά , μου λείπει η κόρη μου που είναι απόψε με τον πατέρα της , μου λείπουν οι φίλοι μου γιατί επέλεξα να μου λείψουν απόψε ...
Μα , πάνω από όλα μου λείπει το να είμαι κάποιες μικρές στιγμούλες αδύναμη... το να λέω ναι και να αφήνομαι , το να εμπιστευτώ κ να κλείσω τα μάτια , το να αφήσω κάποιον άλλο να οδηγήσει...
Έχω σταθεί απέναντι σε ό,τι έχω συναντήσει στο δρόμο μου ... έχω αντισταθεί , έχω παλέψει , έχω πονέσει , έχω κλάψει , έχω υποτιμήσει , έχω δραματοποιήσει , έχω υπερβάλλει , έχω γελάσει , έχω παραδοθεί σε χαρά , σε λύπη , σε σοκ , σε νίκες , ήττες ....
Έχω απογοητευτεί , έχω παραιτηθεί , έχω ρισκάρει ...
Έμαθα να παρέχω ασφάλεια , να είμαι δυνατή , να φροντίζω , να ελπίζω
Δεν έχω μάθει ακόμα πώς να μπαίνω μέσα σε μία αγκαλιά ...
Δε χωράω
Είμαι μεγάλη
Είμαι ψηλή , είμαι χοντρή , είμαι αδέξια , είμαι δυνατή ... πού να χωρέσω ? πώς να χωρέσω ?
Κι αν δε μπορέσω ? Κι αν τη ζητήσω και γελάσουν μαζί μου ?
Κι αν θέλω κι άλλο κ μείνω στο κενό ?
Θέλω να γίνω μικρή - τόση δα - να μπω σε μία αγκαλιά ... να μείνω εκεί....
Με πήρε η φίλη μου να μου πει πόσο ζηλεύει που είμαι στον καναπέ με τη φόρμα κ πόσο κουρασμένη είναι , αλλά -γαμώτο- βγαίνει με τον άντρα της να πάνε για ποτό κ δεν ξέρω κι εγώ για τι άλλο ... πόσο ζήλεψα
κ με άκουσα να της λέω ότι μακάρι να είχα κι εγώ τον άντρα μου , να περνούσα καλά μαζί του κ θα παρατούσα τους καναπέδες όλου του κόσμου ...
Συνήθως δεν είμαι τόσο άμεσα ειλικρινής
Έτσι ένιωσα όμως ....
Ζήλεια , λύπη , πόνο
Μέχρι κι εμένα κοντεύω να πείσω μερικές στιγμές ότι είμαι αυτάρκης κ δεν έχω ανάγκη τίποτα ...
Πόσο ψέμα είναι αυτό ....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου