φόβος ....

πρόσφατα έμαθα ότι η αγάπη είναι το αντίθετο του φόβου .. το αντίδοτο δηλαδή . Μου έκανε μεγάλη εντύπωση - δε μου είχε περάσει από το μυαλό καθόλου .

Και τότε ήταν που συνειδητοποίησα ότι ο φόβος υπήρξε και συνεχίζει να είναι κινητήριος δύναμη , καταλύτης , βασικό συστατικό , κριτήριο για τις κινήσεις και τις αποφάσεις μου ... 

Φοβόμουν μη μείνω μόνη  και συρρίκνωνα το χώρο και τον αέρα που ανέπνεα .... φοβόμουν την απόρριψη και γινόμουν αυτό που φανταζόμουν ότι ήθελαν οι άλλοι .... φοβόμουν την αρρώστια και γυρνούσα το κεφάλι μου από την άλλη .... φοβόμουν να νιώσω και έκανα τόση φασαρία γύρω από τον εαυτό μου για να με αποπροσανατολίσω .... φοβάμαι για την ασφάλεια του παιδιού μου και γίνομαι υπερβολική και πιεστική ... φοβάμαι μην πονέσω και φτιάχνω "μαξιλάρια" να με προστατεύσουν ....

Σοκαρίστηκα όταν κατάλαβα πόσα κάνω , πόσα είμαι γιατί φοβάμαι να είμαι εγώ , να δοκιμάσω , να παραδεχτώ , να κατανοήσω , να αποδεχτώ ... να με αγαπήσω . 

Να με αγαπήσω για να διώξω το φόβο , το φόβο του να μη με αγαπήσει κανείς.... 

Πόσο απλό είναι !!! πόσο ξεκάθαρο !!!! ο φόβος μαλακώνει με αγάπη .... πόσο απλό και συνάμα πόσο μεγαλειώδες .... 

Να με αγαπήσω θέλω για να μη φοβάμαι 

Να αγαπήσω όλα τα στραβά μου , τα λάθη μου , τις ανασφάλειές μου , τις παραξενιές μου , τα σημάδια στο κορμί και την ψυχή μου .... 

 όπου και να κοιτάξω γύρω μου , υπάρχει φόβος ... και αναρρωτιέμαι πόσο διαφορετικά θα ήταν αν στη θέση του φόβου ήταν η αγάπη .... 

είναι σα να ανακαλύπτω τον κόσμο από την αρχή ... είναι σα να μου ζεσταίνει το πρόσωπο η ήλιος μετά από μία τεράστια καταιγίδα 

Δεν πειράζει αν κάνω λάθος ... δεν πειράζει αν δεν έχω κέφι , δεν πειράζει αν δε με συμπαθούν κάποιοι , δεν πειράζει αν δεν είμαι όμορφη , δεν πειράζει αν δε μπορώ να καταλάβω κάτι , δεν πειράζει αν έχασα χρόνο , αν δεν είμαι συνεπής .... δεν πειράζει αν δεν ξέρω 

Δεν πειράζει να αποδεχτώ ότι είμαι τρωτή , ότι έχω ανάγκες , επιθυμίες , μειονεκτήματα ... 

Είναι όλα δικά μου !!! δεν τα άρπαξα , ούτε τα στέρησα από κανέναν ... είναι δικά μου , τα μαζεύω όλα , τα φροντίζω , τα αγαπάω γιατί είμαστε χρόνια πολλά μαζί και τα παίρνω μαζί μου στο ταξίδι μου .... είναι η παρέα μου μετά από όλα αυτά τα χρόνια που τα πολεμάω , που τα φοβάμαι .... 

Και όταν τα φοβάμαι , μεγαλώνουν .... 

Και όταν τα αγαπάω μικραίνουν .... 

Και θέλω πια να είμαι εγώ η μεγάλη και να μη φοβάμαι .